Bardzo Bogu miłą, a nam pożyteczną rzeczą jest rozmyślać o męce i śmierci Pana naszego Jezusa Chrystusa. Mówię, Bogu miłą, bo cóż może być Bogu milszym, jak kiedy człowiek pamięta o Nim i o dobrodziejstwach od Niego otrzymanych? Miłość bowiem ma to do siebie, że miłujący bardzo cieszy się z tego, jeśli umiłowany często o nim wspomina, często rozmyśla o dobrodziejstwach od niego otrzymanych i serdecznie za nie mu dziękuje.
Otóż i Pan Jezus Serdecznie się raduje, jeśli my, od Niego aż do końca umiłowani przypominamy mu z wdzięcznością, ile to On dla nas wycierpiał, namęczył się i napracował, jak okropną i bolesną śmierć za nas poniósł, a przez takie przypominanie coraz gorętszą miłością i wdzięcznością ku Niemu się zapalamy.