Jerozolima, czasy Chrystusa. Urząd prefekta Judei obejmuje Waleriusz Gratus. Właśnie wjeżdża dumny do Świętego Miasta, którego mieszkańcy tłumnie wylegli na ulice, by zobaczyć nowego cesarskiego namiestnika i jego świtę. Pośród gapiów, przyglądając się orszakowi z murów okazałego domu, jest Ben Hur, potomek znakomitego judejskiego rodu. Nic nie zapowiada nagłej odmiany jego losu. To ma być kolejny zwykły dzień w książęcym domu Hurów, uchodzących za najbogatszych w całej ówczesnej Judei… Tymczasem wystarczył jeden nieostrożny ruch i przyszłość, malowana dotąd w jasnych barwach, w jednej chwili stała się… przeszłością.
Ben Hur to obok Quo vadis niewątpliwie najwspanialsza powieść religijna. Po wielekroć przenoszona na ekran. Dość powiedzieć, że najbardziej znany obraz Williama Wylera z 1959 roku z Charltonem Hestonem w roli Ben Hura zyskał aż 11 Oscarów. Ale to nie powinno dziwić. Wallace stworzył historię przejmującą i po ludzku prawdziwą. Porywająca akcja, pełna dramatycznych scen, czająca się niemal za każdym rogiem zdrada, przewrotność ludzkiego losu, wiara w sny o potędze, miłość i nienawiść, a wreszcie trawiące wszystkich pytanie o Tego, do którego prowadziła niegdyś trzech mędrców pulsująca niezwykłym blaskiem gwiazda… To wszystko sprawia, że lektura tej epickiej opowieści pochłania bez reszty. Tym bardziej że wątek miłosny przeplata się z politycznym, a żądza władzy i niepohamowane ambicje, drzemiące w niejednej duszy, zmagają się z pozorną słabością ewangelicznych prawd. Co ostatecznie zwycięży? Mars, brutalny i bezwzględny, jak chce tego Rzymianin Messala, czy odmienione miłością serce, w co wierzą ci, którzy prawdziwie uwierzyli…
Lewis Wallace (1827–1905), żołnierz wojny secesyjnej, prawnik i dyplomata, pisarz. Debiutował w roku 1873 książką The Fair God („Jasny Bóg”), opowiadającą o podboju Meksyku przez Hernána Cortéza. Powieść odniosła sukces, ale prawdziwą sławę przyniósł Wallace’owi – podpisującemu się jako Lew Wallace – Ben Hur (1880). Świadczą o tym liczne przekłady na języki obce i ekranizacje. Po raz pierwszy na ekran powieść przeniesiono już w roku 1907, po raz ostatni w 2016. W dorobku pisarskim Wallace’a znajdziemy jeszcze m.in: Boyhood of Christ (1888) oraz The Prince of India (1893), będącą historią Żyda, Wiecznego Tułacza, który wpływa na upadek Konstantynopola. Ostatnim dziełem pisarza jest jego autobiografia, która ukazała się rok po jego śmierci.
Lewis Wallace (1827–1905), żołnierz wojny secesyjnej, prawnik i dyplomata, pisarz. Debiutował w roku 1873 książką The Fair God („Jasny Bóg”), opowiadającą o podboju Meksyku przez Hernána Cortéza. Powieść odniosła sukces, ale prawdziwą sławę przyniósł Wallace’owi – podpisującemu się jako Lew Wallace – Ben Hur (1880). Świadczą o tym liczne przekłady na języki obce i ekranizacje. Po raz pierwszy na ekran powieść przeniesiono już w roku 1907, po raz ostatni w 2016. W dorobku pisarskim Wallace’a znajdziemy jeszcze m.in: Boyhood of Christ (1888) oraz The Prince of India (1893), będącą historią Żyda, Wiecznego Tułacza, który wpływa na upadek Konstantynopola. Ostatnim dziełem pisarza jest jego autobiografia, która ukazała się rok po jego śmierci.